Көшбасшы деген кім: бірінші болу және пайдакүнемсіздік
Орыс тілінен жасанды интеллект көмегімен аударылған. Түпнұсқа: орыс тіліндегі нұсқа
Көшбасшыны анықтайтын екі қасиет — бірінші болу және пайдакүнемсіздік екені, нағыз көшбасшының жалған көшбасшыдан айырмашылығы қандай екені туралы.
Қазір мен «Еуразия» жоғары бизнес мектебінде (Hsb EurAsia) оқып жатырмын. Тренингтердің бірі көшбасшылыққа арналды. Әрқайсымыздан көшбасшы кім екені туралы өз түсінігімізді жазуды сұрады. Менің түсінігім оқытушының түсінігінен өзгеше болып шықты. Көшбасшылықты басқалар қалай түсінеді екен?
Төменде мен жазғанды келтіремін:
Біздің өмірімізде көшбасшы ұғымы біршама шартты әрі көпқырлы, адамның көшбасшы болуы үшін оған қажет нақты өлшемдер жоқ. Орнына, ортасына және жағдайға қарай көшбасшылар әртүрлі болуы мүмкін. Мысалы, тоқыма фабрикасында көшбасшы — өнімділігі ең жоғары адам, хоккей командасында — ең көп гол соғатын спортшы, шайқаста — рухы мықты, қорқуды білмейтін адам және т.б.
Алайда көшбасшыда болуға тиіс екі қасиет бар, менің ойымша, көшбасшы ұғымын дәл осы екеуінің болуы айқындайды: бірінші болу және өз әрекетінде ізгі ниетті (пайдакүнемсіздікті) ұстану.
Бірінші болу — төңірегіңдегі адамдар тобынан артық болуды білдіреді, әрі бұл артықшылық сол қауымдастық үшін негізгі мақсат болуы тиіс. Мысалы, футбол командасында ең жақсы ән айтсаң да, сен бұл команданың көшбасшысы болмайсың, өйткені футболдағы негізгі мақсат — жеңіс. Ал жақсы ән айта білсең, мейрамханада немесе банкетте көшбасшы бола аласың.
Ізгі ниет немесе пайдакүнемсіздік — осы қоғамда қойылған мақсаттарды ұстана білу, және бұл мақсаттар жеке мақсаттардан жоғары тұруы керек. Мысалы, сол футболда жақсы ойнай аласың, бірақ жеке сыйлық алуды мақсат етсең, сен команда үшін емес, өзің үшін ойнайсың. Түптің түбінде мұндай мінез-құлық команданың ортақ мақсатынан басым түсе бастайды да, сен көшбасшылықты жоғалтасың, өйткені оны жеке мақсатыңа пайдаландың.
Шешендік қабілетің болып, адамдар легін соңыңнан ерте аласың, бірақ мұның бәрі игілік үшін емес, жеке мақсаттарың мен амбицияларыңа жету үшін жасалса, әдетте, сенің жеке эгоң сөзің мен ісіңе сәйкес келмейді. Мұндай адамдарды мен жалған көшбасшылар деп атаймын.
Дүниеде артықшылық қасиеттері болса да, оларды жеке амбициялары мен мақсаттарына жету үшін пайдаланған жалған көшбасшылардың мысалы көп: Адольф Гитлер, Иосиф Сталин, Уго Чавес, Сәддам Хусейн және басқа да көптеген мысал. Бірақ артықшылық пен пайдакүнемсіздік қасиеттері бар, мойындалуы мәңгілік болып, уақыт шайқалта алмайтын нағыз көшбасшылар да бар. Мысалы, Махатма Ганди, Нельсон Мандела, Мартин Лютер Кинг және тағы басқалар. Олардың әрқайсысы өз алдына зор назарға лайық және нағыз көшбасшы қандай болуы керек екеніне үлгі бола алады.
Жарияланған: Facebook, 2014 жылғы 1 сәуір